มิวสิกวิดีโอ
เนื้อเพลงและคำอธิบายแสดงในภาษาต้นฉบับ โดยสามารถกดดูคำแปลอย่างไม่เป็นทางการได้ในแต่ละส่วน
เกี่ยวกับเพลงนี้
몰랐다면 거짓말이다. 새벽 네 시부터 그것은 지체 없이 달려들고 있었다. 알고도 왜 그렇게 열심히 쌓아 올려서는. 무너짐을 보고 싶었던 걸까? 무모하고 싶었던 것일지도 모른다. 전부 울어내야 했던 것 같다. 그곳에 남은 모래알들이 유독 빛나 보였다.
To say I didn't know would be a lie. Since four in the morning, it had been rushing in, relentless. So why, knowing all this, did I build it so high? Did I want to watch it crumble? Perhaps I simply wanted to be reckless. I think it was something I needed to cry all out. And the grains of sand left on that shore… they shimmered with a particular light.
คำแปลอย่างไม่เป็นทางการ — อาจไม่ถูกต้อง
จะบอกว่าไม่รู้ก็คงเป็นการโกหก ตั้งแต่ตีสี่ มันซัดเข้ามาอย่างไม่รีรอ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอก แล้วเหตุใดจึงยังก่อมันขึ้นสูงขนาดนั้น อยากเห็นมันพังทลายหรือเปล่านะ หรือบางทีก็แค่อยากทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลังสักครั้ง คงเป็นเพราะต้องร้องไห้ออกมาให้หมดหัวใจ และเม็ดทรายที่หลงเหลืออยู่บนชายฝั่งนั้น ก็ดูเปล่งประกายเป็นพิเศษ
เครดิต
- วันที่ปล่อยเพลง
- 2025.12.16
- ประเภท
- ซิงเกิล
- ศิลปิน
- 데이미언 (Damien Kim)
- ค่ายเพลง
- Self-released
- การจัดจำหน่าย
- mixtape.so
- ลิขสิทธิ์
- © 2025 Damien Kim ℗ 2025 Damien Kim
- Lyrics
- 데이미언 (Damien Kim)
- Composition
- 데이미언 (Damien Kim)
- Arrangement
- 데이미언 (Damien Kim)
- Vocals
- 데이미언 (Damien Kim)
- Mixing
- Andrew Taylor
- Mastering
- Norman Nitzsche — Mokik Studio, Berlin (DE)
เนื้อเพลง
긴 밤을 지나고 밀려오는 어두운 바다로 이어지는 차가운 모래 위에서 사랑을 말하고 말없이 빛나는 달이 파도를 붙잡을 동안 시간을 재는 바람은 이제 그만하고 가라고 난 끝까지 너의 손 놓지 않아 턱 끝까지 물이 차올라도 다 잠겨서 숨이 콱 막혀와도 갈 수 없어 갈 수 없어 옆에 있어줘 너의 내일엔 내가 없고 나의 손짓은 어리석어 다가오는 파도는 높고 부숴지는 성의 모래들 더 높이 더 높이 또 쌓고 쌓여도 결국 바다로 조금씩 조금씩 밀려온 파도가 나를 감싸도 난 끝까지 너의 손 놓지 않아 턱 끝까지 물이 차올라도 다 잠겨서 숨이 콱 막혀와도 갈 수 없어 갈 수 없어 옆에 있어줘 It was just one wave. We drifted too far away. Behind the shore where our castle washed away. Fading sand remains.
คำแปลอย่างไม่เป็นทางการ — อาจไม่ถูกต้อง
ผ่านค่ำคืนอันยาวนาน คลื่นซัดเข้ามา ทอดยาวไปสู่ทะเลอันมืดมิด บนผืนทรายเย็นเยียบ เราพูดถึงความรัก ขณะที่ดวงจันทร์ส่องแสงอย่างเงียบงัน คอยรั้งคลื่นเอาไว้ สายลมที่นับเวลา กลับบอกว่า พอได้แล้ว จงไปเสีย ฉันจะไม่ปล่อย มือของเธอ จนถึงที่สุด ต่อให้น้ำขึ้นมาถึงคาง ต่อให้จมมิดจนหายใจไม่ออก ฉันก็ไปไม่ได้ ไปไม่ได้ อยู่ข้างฉันเถอะ ในวันพรุ่งนี้ของเธอไม่มีฉัน ท่าทางที่ฉันกวักมือช่างโง่เขลา คลื่นที่ใกล้เข้ามานั้นสูงลิบ เม็ดทรายของปราสาทกำลังพังทลาย สูงขึ้น สูงขึ้นอีก ก่อแล้วก่อเล่าเท่าไร สุดท้ายก็คืนสู่ทะเล แม้คลื่นที่ค่อยๆ ซัดเข้ามาจะโอบรัดฉันไว้ ฉันจะไม่ปล่อย มือของเธอ จนถึงที่สุด ต่อให้น้ำขึ้นมาถึงคาง ต่อให้จมมิดจนหายใจไม่ออก ฉันก็ไปไม่ได้ ไปไม่ได้ อยู่ข้างฉันเถอะ มันเป็นเพียงคลื่นลูกเดียวเท่านั้น เราถูกพัดพาไปไกลเกินไป เบื้องหลังชายฝั่งที่ ปราสาทของเราถูกซัดหายไป เหลือเพียงเม็ดทรายที่ค่อยๆ ซีดจาง